امروز تولد دو سالگی وبمه... چیزی که منو تونست دو سال تحمل کنه و جیکشم در نیاد.. با شادیهام ساخت تو غمهام مثل آدمها منو تنها نزاشت.

وبی که باعث شد با کلی هم وطن آشنا شم که بهشون عشق به ورزم با خوندن وب نوشته هاشون شاد باشم و با خوندم ناراحتی هاشون ، ناراحت شم.

فقط میتونم بگم که قسم میخورم شما دوستای مجازی رو خیلی دوست دارم و اصلا نمیتونم ترکتون کنم. از همتون ممنونم که منو تحمل کردین اگه باعث رنجشتون شدم واقعا شرمندتونم و ازتون عذر خواهی میکنم. ازتک تکتون تشکر میکنم اما اسم نمیبرم چون ممکنه از کاهلیم اسم بعضی ها جا بمونه. فقط از همه اونایی که میان اینجا چه وب دارن یا ندارن تشکر میکنم و ممنونم که توی این دو سال منو تنها نزاشتین!!